ARAŞTIRMA-İNCELEME
Arşiv Humması, Direniş ve Kayıp – IAV’nin Erken Tarihini Yeniden Okumak
Özet
Bu makalede 1935 yılında Amsterdam’da kurulan Kadın Hareketi Uluslararası Arşivleri’nin (IAV) erken dönem tarihini yeniden gözden geçiriyorum. Dagmar Wernitznig’in IAV ile New York’ta kurulması planlanan Dünya Kadın Arşivleri Merkezi arasındaki rekabeti anlattığı çalışması da dahil olmak üzere, arşivlerle ilgili son literatürden yola çıkarak, IAV’nin erken dönem tarihiyle ilgili birincil kaynakları, özellikle de çoğunlukla IAV’nin kurucu başkanı Rosa Manus (1881-1942) tarafından kaleme alınan IAV yazışmalarını ve iki IAV Yıllığı’nı (1937 ve 1938), üç kavramın rehberliğinde yeniden okudum: arşiv humması, bir direniş alanı olarak arşiv ve kayıp. Bulgularım, IAV’nin erken dönem tarihine ilişkin anlayışımızı derinleştiriyor, Rosa Manus’u güçlü bir lider olarak gören yeni anlayışı daha da destekliyor ve arşivlerin ne tarafsız kayıt tutma mekânları ne de “sadece oldukları gibi ulaşmış ya da var olma süreçleri tamamlanmış” olduğu (Antoinette Burton, 2005), bunun yerine tüm arşivlerin, çıkış noktaların-da ve sonraki işleyişlerinde iktidar ilişkilerine gömülü olduğu ve bu ilişkileri (yeniden) ürettikleri teorisinin altını çiziyor.
Yazının tamamını PDF olarak okuyabilirsiniz.